İnsan

Dünyaya yaxşımı, pismi gəlib quş,
Fərq etməz, uçacaq, bu ona xasdır.
Di gəl ki, insanda belə olmurmuş.
İnsantək yetişmək lazımdır, çünki,
İnsantək doğulmaq hələ çox azdır!

Advertisements

Qalay Əsgərcİk

Qalay əsgər

Əynində mundiri

Özü qalaydan.

– Dayan! – deyir əsgər,

Yol yoxdur burdan!

Səsləndilər ona:

– Kraliçayam mən,

Təcili kralla

Görüşməliyəm!

Əsgər cavab verdi:

– Təəssüf edirəm.

Krala belə yol

Verə bilmərəm.

Görsəm kralı da,

Deyəcəm belə:

Giriş-çıxış üçün,

Şifrəni söylə.

– Şifrəni bilirəm!

Səs gəldi yenə.

– Şokolad sözüdür,

Dedilər mənə.

– Yolüstü bir az da

Aldım sizinçün.

– O! – dedi əsgərcik,

Buyurun, keçin.

Əynində mundiri,

Özü qalaydan

Belə şirnisevən

Taparsız hardan?!

Ağ saçım


Ağ saçım, demədin nə vaxt gəlmisən,

Güc gəlib deyəsən maraq, gəlmisən.
Qapını döydünmü? Eşitmədim heç!
Bacadanmı girib sərvaxt gəlmisən?

Tək gəlsən üzünə vurmazdım bunu,
Dartmısan arxanca qohum, dostunu.
Hələ gözləmirdim sənin yolunu,
Səndən nə gizlədim, bivaxt gəlmisən.

Xoş gəldin deməyə dönmür heç dilim,
Qalacaqsansa de, işimi bilim?!
Saqqala girişmə amma, mən ölüm!
Gəl elə zənn edək qonaq gəlmisən.

Rəhmə gəl

 

Ləblərinin rəngidir al qırmızı,
Ey qönçə dəhan, ver bir öpüm, rəhmə gəl.
Yola gətirməkçün sən insafsızı,
Gərəkdirmi ki, mən ölüm?! rəhmə gəl.

Mən səni sevdim, bu ki, aşkar sənə,
Yaralandım, mən düşdüm şikar sənə.
Sevirsənsə, yaraşmaz inkar sənə,
De mənə, şad eylə könlüm, rəhmə gəl.

Ruhumu sən bədənimdən əmmisən,
Eşq gülümü qopartmısan, dərmisən.
Sən Elxandan gəl deməyə bəndmisən?!
Gəl gülüm, gəl artır ömrüm, rəhmə gəl!